NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Being alone, as a collective

Interview met William Kouam Djoko

Being alone, as a collective

03-04-2014 | 10.31

In april draagt William Kouam Djoko de eretitel ‘Resident of the Month’, waarin hij meteen zijn eigen clubavond lanceert: IKWIL. Op vrijdag 4 april houdt hij samen met Karizma huis in de Verdieping. Ik sprak William op een zonnige middag over zijn nieuwe avond.
 
Voorheen organiseerde je samen met Boris Werner Late Night Society. Hoe komt het zo dat je dit jaar een eigen feest host?
"Over de afgelopen jaren heb ik een andere muzikale voorkeur ontwikkeld. Mijn muzieksmaak is sowieso altijd al zeer breed geweest. Drie jaar lang deed ik Late Night Society met Boris. Die tijd is nu dus afgelopen, alhoewel ik het altijd graag heb gedaan. Nu Trouw het laatste jaar in gaat, ben ik met Olaf in gesprek gegaan. Het resultaat daarvan is dat we beiden een eigen avond krijgen."
 
Je nieuwe avond heet IKWIL, hoe kom je bij die naam?  
‘Mijn manager heeft die naam bedacht, omdat ‘ik wil’ hetgene is wat ik dit jaar verreweg het meeste tegen hem heb gezegd, haha. We leven in een tijd waar ‘ik’ wordt gecultiveerd tot een nieuw begrip. Iedereen is zijn eigen merk. Het is niet meer verplicht om je schoolcarrière af te maken, dat heb ik in ieder geval niet gedaan. Ik kan bestaan van iets waar ik niet op school voor heb geleerd. En met mij doen heel veel anderen dat ook, die elk een andere uiting hebben. De naam staat voor ieders eigen wil. Iedereen wil iets en iedereen kan ook wat. Als je met mensen gaat praten, hebben ze vaak een verhaal over hun ambities en over hoe ze die gaan uitvoeren. Dit is bij uitstek een tijd daarvoor."
 
Klinkt het niet een beetje egoïstisch? Zo lijkt het alsof iedereen op zichzelf in de club staat.
"Dat doen we toch ook? Vooral als je kijkt naar het fenomeen partypics, waar Trouw nu mee is gekapt. Een vriend van me merkte een keer op dat toen Partyflock groot was, je altijd van die feestfoto’s achteraf op de website kon zien. Daar stond men vrijwel altijd met een groep vrienden en een gekke bek op. Nu is het fenomeen feestfotografie uitgegroeid tot iets waar mensen alleen op de foto staan. We zijn allemaal hartstikke alleen, als collectief. Zo zie ik het tenminste. Maar goed, we doen het wel samen. Op dit vlak zijn we nog een beetje nieuw, dus moeten we er aan wennen."
 
Trouw heeft niet zo heel lang meer: hoe ga je dat met de avond doen? Ga je door?
"Dat hou ik nog open. We gaan er drie of vier doen, waarvan er één 'n solo-avond zal zijn. IKWIL wordt een De Verdieping concept, met de booth aan de zijkant. Wat mij betreft is dat een ideale opstelling. Op de avond wil ik graag interactie met de artiest genereren, zodat het publiek echt gefocust is op degene die ik uitnodig."
 
Grappig dat je dat zegt, in mijn vorige interview met Malawi vertelde één van de jongens dat hij het jammer vond dat in een club iedereen naar de DJ kijkt, omdat die niet zo veel uitvoert. Bij een concert is dat een ander geval.
"Dat wil ik iets anders aan gaan pakken, al ben ik er zelf wel bewust van. Wat mij betreft, trek ik het wat meer naar een concert toe. Met elkaar bezig zijn in plaats van met de DJ vind ik ook een mooi concept hoor. Maar wanneer een DJ meer een performer is, wat ik zeker ben, is dat een ander verhaal."
 
Kun je wat over Karizma vertellen?
"Karizma is een hele gruwelijke artiest, ik heb hem bij Dekmantel gezien waar hij moest invallen. Heb je z’n Boiler Room wel eens gezien? Zo eigenzinnig. Hij draait op een manier die ik nooit eerder heb gezien. Ik hou er zelf wel van om een break wat langer door te rekken, wat hij op zo’n onverwachte manier doet. Olaf was het er meteen mee eens om hem te boeken. Eigenlijk voor ik op vakantie ging, was het al geregeld. Ik ben in januari een maandje naar Colombia geweest, even er tussenuit."
 
Ben jij ook net zo’n eetfreak als alle andere residents?
"Zeker! Voor mijn Residency of the Month heb ik een Afrikaans gerecht uitgekozen. Dat past wel, vanwege mijn roots uit Kameroen. Mijn vader heb ik ook uitgenodigd. Zijn vriendin wil misschien wel in de keuken staan, dat moeten we nog wel even uitwerken. Eerst nog even zien of Simo (de kok) überhaupt akkoord gaat met het gerecht. Het wordt in ieder geval mijn favoriete gerecht van toen ik nog jong was. Iets met gebakken banaan en pindasaus. Zodat alle Nederlanders het ook nog een beetje lusten, haha. Eigenlijk wil ik er op aandringen dat het met de handen wordt gegeten. Fingerfood, daar ben ik echt fan van."
 
Tekst: Ruben Leter