NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

De maatjes van Malawi

De maatjes van Malawi

14-03-2014 | 13.42

Ongeveer anderhalf jaar geleden, op het moment dat ik begon met bloggen voor Trouw, ontmoette ik de jongens van Malawi: Arif, Andrei, Luc, Job & Job. Inmiddels zijn we een hoop avonden verder en werd het tijd om mijn favoriete dj’s van de stad én blogcollega’s eens te interviewen. Zondag staan ze voor de Pachanga Boys, nog twee van mijn lievelings-dj’s. Vergeet dan vooral geen confetti mee te nemen!
 
(In het gesprek noem ik Job Jobse voor het gemak maar even Jobse, Job Oberman heet namelijk ook Job...)
 
Waar en wanneer is Malawi begonnen?
Arif: “Ik draaide vroeger wel eens onder die naam en woonde in de buurt van het voormalige café Basis. In Februari 2012 heb ik gevraagd of ik er een keertje mocht draaien en dat mocht. Veel van mijn vrienden draaiden ook en vaak veel beter dan ik. Dus heb ik ze gewoon meegevraagd. Die avond was er bijna niemand in Basis. Zo kwam het dat Jobse die avond ‘Geffen’ speelde in een zo goed als lege Basis. Dat was de eerste keer dat ik die plaat hoorde en er werd me nog niet verteld van wie die muziek was. Met vrienden en 3 onbekenden in een lege Basis ‘Geffen’ horen. Dat was echt fucking vet.” 
Jobse: “Zo werd ‘Geffen’ al vanaf het begin een Malawi anthem. Die avond was tekenend voor ons. Barnt was meteen al de Malawi ster en dat is hij nu eigenlijk nog steeds.”
 
Jullie zeggen dat je als Malawi elk je favoriete muziek draait, is dat nog steeds zo?
Luc: “Ik vind dat wel het basisidee van Malawi. Dat komt, denk ik, doordat we met z’n vijven zijn. Als ik maar vier of vijf nummers mag draaien, ga ik niet een ‘wel chill’ nummer opzetten maar dan draai ik mijn favoriete nummers.”
Jobse: “Ik denk dat het er op neerkomt dat we geen saaie muziek draaien. Je hebt de term ‘doormixnummers', die spelen wij niet.” 
 
Langzamerhand is jullie set wel steeds meer een geheel geworden.
Andrei: “Dat komt door de plekken waar we nu staan. Eerst draaiden we voornamelijk in café Basis, daar is het gebruikelijker om van alles te doen in een set. De plekken waar we nu staan vergen wel iets anders, toch?”
Arif: “ Nou, zo professioneel is het niet gegaan. Ik denk dat we inmiddels hebben geleerd hoe zoiets moet, zonder dat het weken aan planning vergt. Het loopt niet altijd vlekkeloos maar als het goed gaat, krijg je inderdaad een geheel. 
 
Vinden jullie het fijn om in clubs te draaien?
Luc: “Gisteren bedacht ik me nog dat ik eigenlijk de meeste clubmuziek redelijk kut vind, maar clubs blijven de vetste omgeving. Het is de tofste manier van muziek beleven. Hoe mensen naar muziek luisteren, het feit dat je er doorheen mag praten, dat het niet erg is om even met je mobieltje te staan en iedereen om je heen aan het dansen is, dat verweeft de muziek met het reguliere leven. Het is misschien wat primitiever maar maakt de beleving echter. Wij houden niet per se alleen van house en proberen ook allerlei andere muziek, dat werkt ook prima in een club.”
Arif: “Ik stoor me soms wel aan de manier hoe het er aan toe gaat in clubs. Laatst bedacht ik me dat ik net als vele anderen al tien minuten naar de dj stond te kijken, maar die doet natuurlijk niet zoveel. Je kan veel beter met je vrienden staan dansen. Sommige mensen keren wel hun rug naar de dj toe maar dat geeft bijna altijd een gek effect. Eigenlijk zou iedereen dat meer moeten doen.”

Als jullie een andere dj uitnodigen, wat vinden jullie dan belangrijk?
Job: “Het is belangrijk dat, als wij iemand uitnodigen, alles compleet is. Dat hij of zij meedoet met alles wat wij doen, samen feesten, samen eten en samen drinken, dat ze ons basisidee een beetje begrijpen.” (Luc: “Geen doormixplaten draaien.” Andrei: “Mee afteren.”) Dat lukt niet altijd.
Jobse: “We hebben laatst bijvoorbeeld een gast uitgenodigd, zouden voor hem koken bij Job, Arif en Andrei thuis en hadden zelfs een nieuwe eettafel gekocht omdat de vorige te klein was. In plaats daarvan ging hij liever naar een 4D yogashow met zijn vriendin.”

Qua publiek hebben jullie een hechte vriendengroep om je heen die altijd mee feest. Is dat iets wat jullie heeft geholpen? Denk je ook dat dit het andere publiek enthousiast maakt?
Jobse: “Ja absoluut. Toen wij bijvoorbeeld op 1 januari in Trouw draaiden, openden we De verdieping om 3 uur ‘s middags. Meestal is dat niet zo’n heel goed tijdstip bij Trouw. Toen was het vanaf plaat één - ik weet eigenlijk niet of ik dit in een interview moet zeggen want dan verraden we het misschien een beetje - maar vanaf plaat één ging het keihard los. Dat kwam omdat al onze vrienden daar stonden en gingen springen.  Vervolgens ging de rest ook meespringen en reageerde onder andere Olaf (Boswijk) van ‘wow, ze zetten gewoon die hele zaal in één keer op z'n kop!’ Wij hebben het beste publiek dat je maar kunt wensen, ze gaan altijd helemaal uit hun dak van begin tot eind, dat werkt super aanstekelijk.”
Luc: “Wij draaien ook als vriendengroep. Wanneer je altijd in je eentje bent, is het heel anders dan wanneer je dit met vrienden doet. Tijdens het draaien leren we ook nieuwe muziek kennen, hoe vet is dat? Ik heb het iedere avond wel een keer, terwijl het je eigen dj-set is. Ze geven de nummers ook altijd, dat is handig. Het is niet dat ze dan zeggen van ‘ja, ik weet niet...’”
Job: “Ik vraag altijd om alle track ID’s als Andrei draait.”

Tekst: Ruben Leter