NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Voyagers Maxi Mill & Overlast

Voyagers Maxi Mill & Overlast

01-02-2014 | 15.27

Sinds het nieuwe jaar zit Maxi Mill in een nieuwe studio. Samen met Voyage Direct-collega Overlast betrekt hij een verdieping op de Geldersekade, tussen Centraal Station en de Nieuwmarkt. Onder hen zit galerie Vriend van Bavink, naast hen een aantal ateliers. Door de glazen wand op de hal kun je bij een aantal van de ateliers naar binnen kijken. Toch zien Maxim (Maxi Mill) en Jan (Overlast) de kunstenaars die daar werken niet vaak.

Jan: ‘Die jongens van de galerie hier beneden ken ik wel, maar wie er in die ateliers zitten zou ik niet precies weten. Ik zie daar bijna nooit iemand, geen idee eigenlijk wat daar gebeurt.’ In de studio van Jan en Maxim is de situatie tegenovergesteld: daar is bijna nooit niemand. Op welk tijdstipt je ook aanbelt – behalve de ochtend misschien – de kans dat een van de twee opendoet is bijzonder groot. Zeven dagen per week zitten ze in de studio; vaak wisselen ze elkaar af.
Maxim: ‘Jan werkt graag ’s nachts, terwijl ik hier liever de hele middag zit. ’s Avonds ga ik dan weer naar m’n meisje en m’n dochtertje – en kom ik na het eten toch nog even terug. Vaak wisselen we elkaar niet precies af: als Jan aan het begin van de avond komt blijf ik vaak nog even hangen en dan laten we elkaar onze nieuwe shit horen. Op dat meeting point gebeuren vette dingen, een paar frisse oren kan de muziek echt goed doen. Een paar dagen geleden liet Jan me een track horen waar hij al een tijdje mee bezig is; ik heb daar toen – net binnen – gelijk wat synths overheen gespeeld.’
Jan laat de track horen in zijn hoek van de kamer. Er staat een oude laptop en een nog oudere MPC – je moet goed kijken om door de slijtage de oude sampler te ontwaren. Tegen het bureau leunen een paar oude synths. Tegenover Jan, in de andere hoek van de kamer, staan Maxims spullen. Twee synths, diverse drumcomputers, een laptop, ook een MPC en sinds een kort een mixing desk – zodat de sporen niet meer via de laptop, maar analoog kunnen worden gemixt. Het geheel oogt als een jongenskamer; een zolder met een bank, een koelkastje voor de halveliters, rode gordijnen, wat verdwaalde asbakken en twee paar oude speakers tegenover de bank. Deze zijn voor de live feel, volgens Maxim. ‘Die monitor speakers, daar ga je vaak teveel ‘in zitten’. Dan let je alleen nog maar op details, zit je alleen nog maar te analyseren. Op de bank kan je echt even chillen en luisteren, over real geluid.’

Eerst was de studio van Steven de Peven, ook wel Awanto3, die komende maand zijn album Opel Mantra uit zal brengen op Rush Hour. Omdat Steven liever in Bergen op Zee aan zijn album werkte (zoals deze mini-docu mooi laat zien), konden Jan en later Maxim in de studio. Wat Steven met Jan en Maxim deelt, is dat ze alle drie een plaat hebben uitgebracht op Tom Trago’s label Voyage Direct, een sublabel van Rush Hour. Op dit label tekent Trago alleen Nederlandse artiesten; eerder brachten ook artiesten als William Kouam Djoko, Makam en Interstellar Funk er platen uit. Langzaam begint rond het label een soort crew te ontstaan van muzikanten die samen draaien, elkaar remixen, stukken voor elkaar inspelen en radioshows verzorgen. Ook producers als Young Marco, San Proper en Elias Mazian horen hierbij. Eerder op de avond liet Maxim nog een van zijn nieuwe tracks horen, met live bas van San. Tot een paar maanden geleden kwamen de Voyagers vaak samen in Tom Trago’s studio in het oude Volkskrantgebouw, waar toen ook Canvas zat.
Jan: ‘Dat was echt een broedplaats, het broedde daar zoals het in een broedplaats hoort te broeden, weet je. Dan kwam ik ’s ochtends de studio uit en kwam Tom net met wat vrienden uit Trouw, en ging ik toch maar weer mee de studio in. Gingen zij na hun gig nog even chillen op de muziek die ik net gemaakt had.’

Maxim: ‘Mijn tweede release op Voyage Direct (Lost & Found red.) kwam ook op een after tot stand.We zaten met wat jongens bij mij te chillen en ik had een playlist met alleen mijn eigen, onuitgebrachte muziek aangezet. Toen Lost & Found kwam sprong Tom gelijk op en zei hij: deze moet ik hebben. De track was echt ‘lost and found’: ik was helemaal vergeten dat ik die track gemaakt had en herontdekte hem ineens weer toen hij in de playlist voorbij kwam. ’
Lost & Found is de A-kant van Maxims tweede plaat op Voyage Direct. Ook Overlast komt binnenkort met zijn tweede op het label. Zowel de platen van Maxim als van Jan draaien voor een groot deel om samples, bewerkt op de MPC. Op Range Rover heeft Overlast een vocal gebruikt en bewerkt, zodat het klinkt alsof een vrouw opgewonden fluistert. Oh my god, cream colored, leather seats, should I take of my panties? I want to fuck my Lamborghini. Oh my god. Mercedes-Benz. B.M.W. Range Rover. Op Lost & Found gebruikte Maxim een sample van een 80’s disco-plaat, maar hij wie niet meer welke en de plaat is kwijt. Maar misschien is dat maar beter ook. ‘Vaak lenen juist slechte platen zich goed om te samplen.’
Een opvallend verschil met de andere Voyagers is dat Maxim en Jan zichzelf nauwelijks profileren. Ze brengen een plaat uit en that’s it. Op naar de volgende plaat. Liever dan hangen in de dj-booth bij een bevriende dj of eindeloos facebooken, zitten ze hier, in de studio. Dag en nacht. Maar, vertelt Maxim, toen hij zag dat de B-kant van zijn nieuwe plaat op de BBC was gedraaid, was hij toch even heel trots. ‘Zo’n dj, Erol Alkan, had Speed Balance Weight in zijn 6 Mix gedraaid. Ik heb gelijk een cassette in m’n recorder gedaan en het opgenomen. Zoiets is toch vet voor later.’

Tekst: Luc Mastenbroek