NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

If we try

Een pamflet

If we try

04-10-2013 | 10.24

Het is 8 februari en ik sta te dansen op de liveset van Xosar. Naast me danst een jongen minstens zo hard als ik. ‘Zo vet hè!’, roept hij uit. Hij draait zich naar me toe en vraagt: ‘denk je ook dat Legowelt haar muziek maakt?’

Uhm, nee. Waarom?

Een paar maanden eerder op Melt Festival in het Duitse Ferropolis. Ik sta te dansen bij Nina Kraviz. Ze draait vinyl only; ik herken platen van Hieroglyphic Being, Omar-S en Reinhard Voigt. Tijdens haar set danst ze onophoudelijk en wisselt ze drie keer van outfit. Een jongen naast me steekt glimlachend zijn duim op en vraagt: ‘denk je ook dat Ben Klock haar muziek maakt?’

Waarom? Ben Klock maakt ontbloot gespierde techno, Nina Kraviz sensuele late night-house. En ja, ik heb gehoord dat ze met elkaar gaan/gingen, net als dat ik dat eens over Legowelt en Xosar hoorde. Niet dat ik er om gaf, maar voor roddels maakt dat niet uit, ze dringen zich op, of je dat nu wilt of niet. Enfin, het feit dat Nina en Xosar muziek maken, lijkt voor jongens als deze teveel om te verwerken. Het doet zich hen voor als een probleem. Een probleem dat opgelost moet worden.

Deze jongens zijn slechts twee voorbeelden en ik heb ze niet verzonnen. Sterker nog, ik heb ze uitgekozen uit een berg voorbeelden. Bijvoorbeeld: vul Magda en Troy Pierce in voor Xosar en Legowelt en het werkt ook. Wederom, het feit dat een vrouw in staat is minimal techno te maken en digitale platen aan elkaar te mixen had een verklaring nodig – en vond deze in de baard van Troy Pierce.  

Het spijtige is dat beschuldigingen als deze niet eens de treurigste voorbeelden zijn. Vaker dan eens hoorde ik iemand op de dansvloer heel andere dingen suggereren die Nina voor Ben Klock heeft moeten doen. Een stuk meer dan alleen vragen of hij haar platen wilde maken.

In zijn lezing in The Tate Modern in London aan het begin van dit jaar noemde DJ Sprinkles (muzikant, deejay, schrijver, docent, transgender) zijn deejay-sets ‘futile attempts to publicly carry forward these long dead musics that were the soundtrack to a lost era of queer/HIV-AIDS/trans-activism’. House music as long dead musics that were once the soundtrack of a lost era. Sommige gasten doen je geloven dat hij gelijk heeft. Alsjeblieft, bewijs het tegendeel.

Xosar treedt op vrijdag tijdens ADE op in Trouw – oefenen kan daar.

Een dag later draait DJ Sprinkles in Trouw op de Resident Advisor ADE special.

Tekst: Luc Mastenbroek
Foto Xosar: Arif Kornweitz