NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Viktor Palmer? Viktor Palmer!

Viktor Palmer? Viktor Palmer!

22-02-2013 | 11.27

Hij verscheen in de line-up van LET #5-jubileumfeest. Hij staat geprogrammeerd voor de februari-editie van Imprint. Hij wordt gekoesterd als een geheim dat je met niet al te veel mensen deelt. Wie is Viktor Palmer?
 
De naam Viktor Palmer popte zomaar op tijdens die legendarische showcase Clone X Delsin X Rush Hour in Trouw. We hebben het over 19 oktober 2012, de vrijdag van ADE. Terwijl Bér Engels van Red Bull Music Academy Radio voorbereidingen aan het treffen was voor live-opnames van de hoogtepunten van die nacht – achteraf gezien, als je het ons vraagt, één groot hoogtepunt – wilde hij nog wel even kwijt welk Nederlands talent we de komende tijd in de gaten dienden te houden. Eigenlijk had hij maar één naam paraat: Viktor Palmer. ‘Die jongen kan alles.’ Punt. Bér had slechts vier woorden nodig voor zijn motivering. En zo bleef de naam in ons achterhoofd hangen, tot hij opdook in de aankondiging van de februari-editie van Sandriens Imprint. Wie was nou eigenlijk die Viktor Palmer? En waar stond dat ‘alles’ voor? Tijd voor een telefoontje.
 
Tijdloos
‘Met Mark..’ Viktor blijkt een alias. Maar hé, what’s in a name? Want al snel gaat het over muziek. Échte muziek. Joy Division, Thom Yorke, Moritz von Oswald Trio… Zodra Mark van Hooijdonk aka Viktor Palmer begint te praten over zijn inspiratiebronnen, gaat er een universum van klank open. Techno, ambient, new wave… de invloed op zijn sets komt uit allerlei hoeken. Gevraagd naar zijn drie favoriete producers, is het even stil aan de andere kant van de lijn. Viktor – we blijven hem vanaf nu zo noemen – is een muzikale veelvraat en dus is de keuze kennelijk groot. Zijn iTunes-bibliotheek maakt hij zelfs elk half jaar leeg om niet te blijven hangen in te bekende geluiden. Na enig aandringen wil hij slechts één producer noemen. Een naam die symbool staat voor muzikale vernieuwing, maar ook voor tijdloosheid, voor Viktor een belangrijk kwaliteitscriterium. Het is de uit Berlijn afkomstige multi-instrumentalist Moritz von Oswald, beter bekend als Maurizio en in de jaren 90 één van de meest toonaangevende techno-producers. Samen met Vladislav Delay en Max Loderbauer vormt hij nu het Moritz von Oswald Trio dat tot in New York volle zalen weet te trekken. Hun atmosferische muziek stretcht van Miles Davis tot dubby techno. ‘Niet met woorden te omschrijven’, benadrukt Viktor. Zijn devies luidt: ‘Luisteren, luisteren, luisteren.’ En dat is wat hij zelf – als het zou kunnen de godganse dag – doet. Luisteren, luisteren en vooral absorberen. Juist die muziek, waarin op het eerste gehoor weinig gebeurt, maar waar een enorme klankrijkdom in verborgen zit. En waarbij, ook belangrijk, het experiment niet wordt geschuwd.
 
Hypnotiserend
Samen schakelen we over naar YouTube. Viktor heeft uiteindelijk tóch een top-3 van favoriete tracks paraat en hij wil graag dat we tegelijkertijd met hem intunen. Zodat we al luisterend op zijn golflengte komen, precies zoals hij zich dat wenst als hij draait voor publiek.
We beginnen met de track ‘Ionit’ uit 1998 van Philus (Mika Vainio). Viktor veert voelbaar op. ‘Je hoort slechts een paar repeterende elementen, maar op zich zijn ze zo vet dat het meer dan voldoende is. Deze plaat zit altijd in mijn tas. Ik moet eigenlijk een nieuwe kopen, want mijn exemplaar is inmiddels grijs gedraaid.’ We luisteren met hem mee. Hypnotiserend, zoveel is duidelijk.
Viktor suggereert nu ‘Grab me’ uit 2008 van Ben Klock. ‘Hoor je die gruizigheid, die viezigheid, die vervreemding? Lijkt ook weer alsof er niets gebeurt, maar de groove is áf! Ook grijs gedraaid, deze track. Hij blaast je omver!’ Het repeterende en stuwende effect maakt dat je de muziek bijna wordt ingezogen. Ja, we voelen het.
De derde track is verrassend: ‘All for the best’ van de compilatie Ciao My Shining Star uit 2009 en uitgevoerd door Thom Yorke. Viktor roept ‘en nu komt die gitaar’, nog voor die ook maar één nanoseconde geklonken heeft. Intens stuk muziek. Beetje donker ook. En zo komen we uiteindelijk tóch uit bij die naam ‘Viktor Palmer’. Iets met David Lynch en zijn Laura Palmer uit Twin Peaks, meer wil Mark er niet over kwijt. Het is gewoon niet belangrijk. Toch is het een naam met impact. En opeens kijken wij reikhalzend uit naar de volgende editie van Imprint, als de set van deze ‘alleskunner’ de opmaat vormt voor een naar alle waarschijnlijkheid gedenkwaardige nacht. Viktor Palmer: onthoud die naam.
 
Tekst: Bonita van Lier