NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Vroeger en later

Vroeger en later

13-11-2012 | 10.01

Het publiek zoveel mogelijk geven, daar gaat Delta Funktionen voor. Op 16 november draait hij voor het eerst in zijn carrière all night long. De sympathieke Fries kennende gaat hij de geboden vrijheid maximaal benutten. ‘Ik houd van uitersten en contrasten.’
 
Hoe ontdekte jij als Fries jochie dat er muziek bestond die jou aansprak?
‘Ik huurde cassettebandjes en cd’s bij de bibliotheek in Heerenveen. Turn Up The Bass, dat soort dingen. Toen ik oud genoeg was om raves te bezoeken... of nou ja, toen ik eigenlijk nog net niet oud genoeg was, kwam ik in aanraking met techno. Dat was voor mij een eyeopener: wauw, wat is dit! Omdat ik zo gegrepen was door de muziek ging ik vaak in m’n eentje naar Amsterdam, naar feesten toe. En dan terug met de eerste trein. Mijn vrienden trokken het niet zo, die vonden het maar vage muziek. Nu gaan ze gelukkig allemaal wel. Vaste prik.’
 
Denk je dat er nu nog jongeren bestaan die zijn zoals jij toen was?
‘Niet qua cassettebandjes huren natuurlijk. Maar qua avonden bezoeken denk ik wel dat er mensen tussen zitten die zijn zoals ik toen was. Mensen die zoiets hebben van: ik vind die muziek te gek, het maakt mij niets uit dat ik van ver moet komen en alleen ben, ik ga gewoon!’
 
Sta je er weleens bij stil tijdens het draaien of je voor zo iemand het verschil gaat maken?
‘Nee daar sta ik eigenlijk niet bij stil. Er zijn zoveel dj’s. Maar het zou supermooi zijn als je mensen op zo’n manier kan raken dat ze geïnspireerd worden om zelf met muziek bezig te gaan. Als je dat over weet te brengen... dat is misschien wel het mooiste compliment dat je kunt krijgen. Maar het is geen doel voor mij.’
 
Wat is wel een doel voor jou?
‘Ik wil dat mensen naar huis gaan met het gevoel ‘deze avond was wel even anders dan al die andere avonden die we deze maand hebben gehad’. Het moet bijzonder zijn. Ik probeer altijd om heel veel emoties en invloeden te pakken en dat tot één geheel te maken. Ik wil het publiek zoveel mogelijk geven.’
 
16 november sta je voor de derde keer dit jaar in Trouw. Heb je een speciale band met de club?
‘Ja natuurlijk! Ik voel een heel sterke binding met Trouw en ook met de mensen die er werken, dat klikt gewoon goed. Volgens mij heb ik elke Planet Delsin-avond in Trouw, misschien op één na, mogen draaien. En het is altijd echt te gek. Je merkt dat je aan iets bouwt, ook aan een relatie met het publiek.’
 
Hoe is je debuutalbum Traces tot stand gekomen?
‘Voor Traces had ik voornamelijk techno uitgebracht, maar ik draaide veel diverser en ik kreeg vaak na afloop van een set de vraag wanneer ik eens iets ging produceren dat meer in de lijn lag van hoe ik draaide. Voor mij zijn er twee manieren om een album te maken: je kunt een verhaal vertellen, of je presenteert een collectie van tracks. Eerst was ik heel gefocust op het maken van een album dat een verhaal vertelt, maar op een gegeven moment dacht ik: laat het los en bewaar dat voor later. Kom nu gewoon met die verzameling van tracks en doe het daarmee. Het album bevat de roots van mijn persoonlijke zoektocht in de elektronische muziek; het is een reflectie van wat ik tof vind en waar ik mijn inspiratie uit haal. Misschien kom ik met een volgend album wel met een verhaal.’
 
Waarom nu dan niet?
‘Omdat ik er nog niet klaar voor was. Ik heb op dit moment niets dat me zó erg bezighoudt dat ik er een album over wil maken. Dan kun je dat wel gaan forceren, maar uiteindelijk heeft het geen zin want muziek is gevoel. Je moet gewoon je gevoel eruit knallen. Ik was bang te gaan overconceptualiseren. Misschien zit hierin voor mijn persoon de volgende uitdaging.’

Tekst: Tessa Velthuis