NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Introducing Dan Snaith

Deel #1

Introducing Dan Snaith

11-10-2012 | 10.41

Afgelopen zomer reed ik met goede vrienden in een Volvo door Polen toen Job (toen nog programmeur van Trouw) belde met de vraag of ik zin had om op een zondag in Trouw met hem en Daphni te draaien. Dus op mijn favoriete dag, in mijn favoriete club, met een goede vriend en mijn favoriete muzikant: ye ye ye.

Om mijn enthousiasme over Daphni (ik moet Daphni zeggen, kom ik op terug) te verklaren en hopelijk te verspreiden leek het me een goed idee hier zijn oeuvre te bespreken. Te beginnen bij zijn debuut – als Manitoba in 2001 met het prachtig getitelde Start Breaking My Heart. Maar daarvoor gaan we eerst terug naar 2009, november in Utrecht.

Job (toen nog geen programmeur van Trouw) en ik vonden Daphni en Four Tet in 2009 het vetste dat er was. Het was ook een spannende tijd, beiden stonden op het punt hun nieuwe album uit te brengen, en over beide albums ging het gerucht dat het tegen de dansvloer aanschurkte - onze favoriete vloer.
Echt bekend als DJ stonden Daphni en Four Tet toen nog niet – als ik me niet vergis was hun optreden op 19 november in Tivoli de Helling zelfs hun eerste als DJ in Nederland. En het coole was: Job en ik mochten hen interviewen. Journalisten waren we niet, Engels sprak ik nauwelijks en een blog hadden we niet, maar wel kenden we Jorn Liefdeshuis (allround DJ/agent), die ons ruimte op zijn Bar Weinig-blog aanbood.
Één van de eerste dingen die we Dan Snaith vroegen was als wie hij draaide in De Helling: Manitoba, Caribou of Daphni (als wie hij net zijn eerste edits online had gezet). Hij vertelde: Manitoba mag niet meer: in 2004 was hij aangeklaagd door Richard “Handsome Dick” Manitoba (“A dick he is!”) en had hij zijn naam verloren. Vandaar geen Manitoba meer. Terug naar 2001.

Start Breaking My Heart is wat ze toen noemden folktronica. Koushik werd toen zo genoemd, Four Tet, Efterklang. Een soort kampvuurmuziek van een laptop. Bij Caribou klonk dat ongeveer zo. In 2001 was ik 11 en het is niet zo dat ik toen al bij een kampvuur Start Breaking My Heart zat te luisteren. Ik denk dat ik dit album leerde kennen via Nathan Fake’s niets-minder-dan-briljante Proton Radio Mix, die bol staat van de folktronica.

Wordt vervolgd.

Tekst: Luc Mastenbroek