NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

A Raver's Guide to Nachtdigital Paradise

A Raver's Guide to Nachtdigital Paradise

21-09-2012 | 17.08

De jaren kan ik niet meer zo goed uit elkaar houden. Alle edities heb ik in gedachten opgehoopt tot een warm strand van bier- en cappuccinoschuim. 

In ieder geval: er was een editie dat ik de zondagochtend op het strand stond met een Nederlandse knul die een mismoedig verhaal afstak. “Kijk”, had hij gezegd terwijl hij naar de rand van het hoofdpodium wees, “allemaal ravers. Heel Nachtdigital is overgenomen door de rave-scene. Alleen maar voor de drugs. Zo gaat het altijd. Allemaal Amsterdammers die hip komen doen.”

Die ochtend wilde ik waarschijnlijk zeggen dat hij het niet bij het rechte eind had, maar of ik hem dat ook daadwerkelijk heb verteld weet ik niet; meestal praat ik de zondagochtend niet zo veel meer.

Enfin, wat ik had willen zeggen is het volgende: Kijk Partyflock er eens op na en zoek op een editie van een paar jaar terug – voordat wij er waren.
Nachtdigital Open Air 2006, het eerste weekend van augustus in Bungalowdorf, Olganitz. Genres: electro, minimal, techno. Onder andere Tobi Neumann, Magda, Luna City Express en Mathias Kaden op het programma. En één reactie: Hoppa!, zegt 'Davlov'.

Opgeteld heeft het alle schijn een ravefestival. Ravegenres, ravedj's en een ravereactie. Hoppa! En, een ravefestival is het ook. Nachtdigital laat zien hoe leuk raven kan zijn.

Een paar jaar geleden waren ineens wij er, op Nachtdigital. De muziekliefhebbers, omdat op het festival plots namen stonden als Moderat en The Field. Droommuziek voor internetkids. Nachtdigital raakte weken van tevoren uitverkocht, en na het festivalweekend verschenen er serieuze stukjes over alle acts, waarin werd besproken hoe ze hun cd-speler of laptop bestuurd hadden.

Maar, nu ik er op terugkijk herinner ik me eigenlijk nauwelijks meer iets van The Field, Moderat of Gold Panda. Misschien was Gold Panda er trouwens wel helemaal niet. Enfin, ik weet het niet meer. Wat ik me wel herinner, is wat Nachtdigital volgens mij is. Of in ieder geval, wat het voor mij is. Een groot varken dat wordt gebraden aan het spit (en waar je altijd te vroeg of te laat voor bent), de gekke circusact die onverwacht het publiek in de war brengt, de GHB-draken die fotogeniek opgestapeld uitdrogen, het nachtzwemmen, de lange Duitse dj-sets, de best mogelijke koffie, het lange wachten voor een vuilniszak en Müllpfand-coin, de vreemde blazersensembles, de dansende dj's in het publiek, de barbecue op de eerste avond en de troep die het achterlaat en de verhalen achteraf over zoenende dj's en koeien die vrijgelaten zijn.

Kan al dit gekopieerd worden naar een zondag in Trouw? Nee natuurlijk niet. Maar als dj's het kunnen, dan zijn het Job Jobse en Prosumer, maar vooral Steffen Bennemann – de verpersoonlijking van Nachtdigital.

Tekst: Luc Mastenbroek