NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Ruïne porno

Ruïne porno

05-06-2012 | 10.26

Aanstaande donderdag vertonen we als vervolg op de laatste editie van Failed Architecture de documentaire 'Urban explorers. Into the darkness'. De zevende aflevering van Failed Architecture stond in het teken van onze visuele fascinatie voor stedelijk verval en bederf.

De eerste gast van de avond was Rob Funcken, een grafisch ontwerper met een achtergrond in de fotografie. Funcken ging in het avontuur van ‘urban exploring’: de zoektocht naar de ingang van een verlaten gebouw en de nieuwsgierigheid naar de schoonheid van wat binnen te vinden is. De fotograaf zegt te zijn gestopt met de verkenningstochten omdat het genre zijn exclusiviteit zou zijn verloren en hij zich meer op documentairefotografie wilde richten.

Fotodetective en schrijver Hans Aarsman had voor de avond een selectie van foto’s gemaakt die volgens hem illustratief waren voor onze fascinatie met verval en bederf. Een rij zwart-wit foto’s van oudere mensen werd gevolgd door een keur aan post-apocalyptische beelden van hoe slachtoffers op een praktische en humoristische manier omgingen met hun nieuwe leefsituatie. Met zijn selectie probeerde Aarsman een onderscheid te maken tussen foto’s enkel bedoeld om visueel te plezieren en documentairefotografie.

De uitspraak van Aarsman dat hij vooral geïnteresseerd was in de schoonheid van verval leidde tot gemor in het publiek. Enkelen konden zich niet vinden in het onderscheid tussen esthetiek en documentaire. Aan de ene kant was er het argument dat het vastleggen van apocalyptische situaties kon bijdragen aan ons begrip van verval en de fysieke en socio-economische gevolgen hiervan. Aan de andere kant was er vanuit het publiek kritiek op het mooier maken van rampspoed en verval, omdat laatstgenoemde praktijk te kunstzinnig van insteek zou zijn voor de dagelijkse werkelijkheid die het afschildert.

Beeldend kunstenaar Kim Bouvy sloot zich aan bij deze kritiek. Ze is meer geïnteresseerd in het documenteren van de beangstigende leegheid van verlaten ruimten, dan een esthetisering van verval. Laatstgenoemde type foto’s zouden een verstoring van de werkelijkheid zijn in plaats van een vastlegging van een moment. Onze fascinatie voor verval lijkt op porno sommigen kan bekoren. Je wilt er vanuit een veilige comfortzone naar kijken, maar liever niet zelf meedoen.

Joris Montens, eigenaar van de galerie Fontana Fortuna waar nu het werk van Marchand en Meffre wordt tentoongesteld, was nuchterder. Hij kijkt enkel naar het werk van de Franse ruïnefotografen vanuit een esthetisch oogpunt. Natuurlijk zijn we aangetrokken door de beelden dankzij het verhaal erachter; een verhaal van vervlogen tijden en een glorieus verleden. Maar het zou volgens Montens nonsens zijn om continu het leven van de mensen die in de ruïnes moeten leven in ogenschouw te nemen. Het fotograferen van de leef- en werkomgeving is niet het misbruiken van de misère waarin de inwoners van Detroit leven, in tegenstelling, het kan hun lot en dat van de inwoners van andere industriesteden meer bekendheid en dus erkenning brengen.

Om het fenomeen ‘urban exploring’ verder uit te diepen vertonen we op donderdag 7 juni de documentaire 'Urban explorers. Into the darkness'. De volgende editie van Failed Architecture vindt plaats op woensdag 20 juni, met dit keer een avondvullend programma over architectonische en stedenbouwkundige utopieën.

Tekst: Tim Verlaan