NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Dimitri's stamppotje

Dimitri's stamppotje

27-03-2012 | 13.51

Dimitri Kneppers aan de lijn! Dan past enige deemoed. We hebben hier namelijk te maken met een coryfee. Dit is de man die Dutch House Music op de wereldkaart zette. Met drie vette hoofdletters. Dimitri draait zich inmiddels warm voor z’n soloavond in TrouwAmsterdam op vrijdag 30 maart. Geen motor zonder brandstof. Wat maakt dat deze man genoeg energie heeft om ons de hele nacht op de been te houden (en zichzelf)? 

“Ik ben een Bourgondiër.” Al na 3 minuten is het hoge woord eruit. Dimitri is een gourmand, een lekkerbek. Een fraai stukje rood vlees, knapperige groenten on the side en een Frans kaasplankje met een glaasje port als dessert: dat werk. “Maar even voor alle duidelijkheid: alleen als ik vrij ben en uit eten ga. Niet als ik draai.” Hij zegt het met de nodige nadruk. “Klinkt misschien gek, maar na al die jaren ben ik nog steeds zó nerveus, dat ik bijna geen hap door m’n strot krijg als ik moet draaien. Noem het maar gezonde zenuwen. Ik heb het nodig om mezelf scherp te houden. Maar ja, eten moet je, dus dan maar liever gezond: veldsla, een stukje vis – ik ben dól op vis – of wat kip. Wit vlees dus. Nee, geen biefstukje. Als ik rood vlees eet, zak ik halverwege de avond in.”
 
Dimitri staat bekend om z’n uitgesproken smaak. Of het nu om klank gaat of om wat er op z’n bord ligt: hij weet wat ie wil. “Ik ben gek op spinazie in alle soorten en smaken. Maar ook op boontjes, paksoi, bloemkool, spruitjes, witlof... you name it. Ik vind het allemaal even lekker.” Als het met liefde geteeld is, is al dat groenvoer voor hem extra aantrekkelijk. Voor wie het vergeten was: van 2007 tot zijn spraakmakende comeback in Trouw in juli 2010 was Dimitri even geen deejay, maar hulpboer. Ja, je leest ’t goed: hulpboer. Op een heuse boerderij in Schoorl met de naam Noorderhoeve. Hij begeleidde daar mensen met een verstandelijke beperking. Het verbouwen van groenten had een therapeutische werking op iedereen die ermee in aanraking kwam. “Tomaten, paprika’s, sperziebonen: ze werden met veel aandacht geteeld en geoogst. Ik nam vaak wat mee naar huis. Want de unieke smaak van zelfverbouwde groenten vind je in geen enkele supermarkt terug.”
       
Over supermarkt gesproken: Dimitri heeft nog een anekdote paraat. “Voor mijn comeback-set in Trouw was ik bloednerveus, want ik had drie jaar niet gedraaid. Ik moest even niet aan eten denken, maar tegelijkertijd wist ik dat ik iets in m’n maag moest hebben. Dan maar een stukje gerookte zalm, dacht ik. Licht verteerbaar en gezond. Bij de dichtstbijzijnde Albert Heijn haal ik een verpakking uit het koelschap. Ik kom thuis, eet die zalm op en héb na afloop toch een rare smaak in m’n mond… Bleek die vis behoorlijk over de datum te zijn. Ik heb meteen twee vingers in m’n keel gestopt. Anders was er die avond van een comeback niks terecht gekomen, haha.”
 
Inmiddels zijn de soloavonden van Dimitri een vaste waarde in TrouwAmsterdam. Sinds de hoogtijdagen van Richter en RoXY heeft deze man een fanbase van Breda tot Nijmegen en van Maastricht tot Amsterdam. Tijdens de all nighters komt alles weer samen aan de Wibautstraat. Dimitri zelf is er bescheiden over. Na al die jaren vindt hij nog steeds niets vanzelfsprekend. “Ik ben Trouw dankbaar voor mijn soloavonden. Het gebouw voelt goed, er hangt hier een mooie undergroundsfeer en het geluid is echt uitstekend. Ik hou van het publiek dat hier komt, van de mix. En: petje af voor de programmering. Na de RoXY heeft Amsterdam niet meer zo’n goede club gehad.”
 
Zien we Dimitri binnenkort terug in ons restaurant? “Nou, ik heb er voorafgaand aan NYE 2012 inderdaad nog heerlijk gegeten. Een speciaal feestmenu was het, met zeer smakelijke kleine hapjes. Gelukkig veel groenten, dus het was allemaal wel aan mij besteed. Maar aanstaande vrijdag kook ik thuis iets voor mezelf. Een luchtig stamppotje met wat andijvie of zo, iets eenvoudigs. Ik doe dat vooral ook vanwege de rust in m’n eigen omgeving. Zo’n soloset van zes uur is enorm intensief. Daar wil ik me ook solo op kunnen voorbereiden.”
 
Tekst: Bonita van Lier, freelance culinair journalist met publicaties in o.a. Wining & Dining, The Taste of Life en Bouillon Magazine. Altijd op zoek naar mooie smaken en het verhaal áchter het eten. Twitter @CuliLady