NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Kroketten eten met The Mole

Kroketten eten met The Mole

27-01-2012 | 10.49

The Mole: ‘Gelukkig doet Mathew geen dj-set want dan zouden we twee uur lang drum & bass horen’
 
Wederom doet een Canadese enclave Trouw aan. Onder de noemer New Kanada – naar het gelijknamige label van Adam Marshall – bestaat het trio van dienst deze vrijdag uit diezelfde Marshall, de om zijn fabuleuze live optredens bekend staande Mathew Jonson én een van de best mixende dj’s uit de scene Colin de la Plante alias The Mole. Wij spraken met laatstgenoemde over kroketten, repetitieve muziek, Etta James en het Rijksmuseum.
 
Kroketten
‘Rijksen, rikse, ritske…?’ klinkt het door de krakerige telefoonlijn. De la Plante was vorige week al in onze hoofdstad met een bevriende schilder uit Montreal, de plaats in Canada waar hij zo’n tien jaar lang woonde. En hoewel er geen woord Jordanees bij zit, begrijpen wij dat het Rijksmuseum de plek van bestemming moet zijn geweest. Maar ook voor andere beroemde Hollandse trekpleisters als de onvermijdelijke coffeeshop en jawel, de kroket, verliet de la Plante zijn woonplaats Berlijn voor een korte vakantie in onze hoofdstad. ‘Ja, uiteraard om wiet te roken maar ooh, die kroket van jullie, haute cuisine.’
 
Die kroket is de la Plante in een notendop. Jezelf vooral niet al te serieus nemen (zie ook het YouTube filmpje hiernaast) lijkt tegenwoordig een zeldzaamheid in dj-land. Maar voor deze Canadees geen ingewikkeld gedoe. Als ik hem vraag of hij het met me eens is als ik zeg dat zijn dj-sets - waarin obscure funk, soul en disco het gevecht om aandacht aangaan met spierballen techno en op Detroit gestoelde house - vaak veel minder repetitieve muziek bevat dan zijn producties is het antwoord: ‘Euhm…ik weet het niet. Euhm…misschien. Ja…, nee…, is dat zo? Volgens mij zit er een balans in. Natuurlijk maak ik veel gebruik van samples, maar ik heb ook veel tracks gemaakt met een duidelijke song structuur. Luister maar naar Family (2009, Internasjonal red.) bijvoorbeeld, daar is weinig repetitiefs aan. Maar als je vraag is of ik het met voorbedachte rade doe zeg ik: Nee, het komt er gewoon zo uit. Ik probeer muziek te maken met een groove, meer niet.’
 
Respect voor Etta
De la Plante staat bekend als een verstokt vinylverzamelaar. Nog altijd maakt hij regelmatig tijd vrij om in stoffige bakken op zoek te gaan naar onterecht vergeten parels. Zoals de platen van de deze week overleden Etta James. ‘Arme Etta. Weer een voorbeeld van een muziekreus die nooit de erkenning heeft gekregen die ze verdiende. Zij had tijdens de inauguratie van Obama haar wereldhit At Last moeten zingen, in plaats van de algemeen sociaal geaccepteerde Beyonce. Maar ach, dat is blijkbaar hoe de maatschappij het wil. Filmsterren zonder donkere kanten wil men zien.’
 
Dikke kans dus dat er wat noten van de voormalig Chess Records zangeres door de boxen van Trouw zullen schallen zaterdag. In ieder geval prefereert de la Plante haar karakteristieke soulstem boven de drum ’n bass die collega Mathew Jonson nog weleens op wil leggen tijdens een van zijn spaarzame dj-sets. ‘Nee, gelukkig treedt hij zoals bijna altijd live op. De laatste twee keer dat ik hem platen zag draaien was het alleen maar drum ’n bass, haha.’
 
De Grote Onbekende
De la Plante en Jonson behoeven in Nederland weinig introductie. Beiden stonden al vaker hier, een paar keer zelfs al in Trouw. Adam Marshall echter, is naar mijn idee nog relatief onbekend maar die opvatting wekt bij mijn gesprekspartner verbazing. ‘Meen je dat nou? Hij is al jaren bezig met New Kanada, en ik vind dat hij dat erg goed doet. Het zijn niet de meest voor de hand liggende Canadezen die hij daarvoor vraagt; hij gaat voor de weird stuff. Bovendien zijn het niet alleen maar landgenoten die op New Kanada releasen, de Fransman Seuil heeft er ook muziek op uitgebracht.’ En dan nogmaals: ‘Dat je hem niet kent man, vreemd.’
 
De volgorde van optreden is zoals de Trouw-traditie wil nog onbekend. ‘Volgens mij weet jij dat beter dan ik?’ Euhm, nou nee. Maar wij hebben alle vertrouwen in een retestrakke overgang van Etta naar dikke house.

Door: Eelco Couvreur