NL | EN
Deeldit
opFacebook
Deeldit
opTwitter

Roemeense liefde

Roemeense liefde

30-11-2011 | 14.29

Op de tweede helft van het vorige decennium waren daar opeens de Roemenen en niet alleen omdat ze in 2007 lid werden van de Europese Unie. Nee, vooral omdat er een nieuwe underground minimal techhouse scene opeens heel groot aan het worden was en aanstichters Luciano en Ricardo Villalobos daarin de Roemenen als nieuwe sterren naar voren schoven.

Aangezien muziek mensen al eeuwen op een ongedwongen en prettige manier weet te verbinden, is het niet verwonderlijk waarom juist de Roemeense sound zo aansloeg en de artiesten die hier vandaan komen met open armen werden en worden verwelkomt in de rest van de wereld. Feesten staan in een land als Roemenië nog voor een echte uitlaatklep. Waar in het Westen de feesten inmiddels zijn uitgegroeid tot spektakels die elkaar allemaal in uitbundigheid moeten overtreffen, weten ze in landen waar het geld nooit heeft gestroomd zich nog puur op de muziek te richten en de commercie nog op enige afstand te houden. Ook hebben deze landen de opkomst van de house niet of nauwelijks meegemaakt. Een inhaalslag lag daarmee al jaren op de loer en daarmee ook de Westerlingen met een hang naar nostalgie. 

Natuurlijk is er de afgelopen vijf jaar veel veranderd en zit er een klein ordinair randje over clubs als bijvoorbeeld Kristal Glam Club in Bukarest, maar dat randje gaat wel gepaard met een liefde voor de muziek en wederom dus die flinke dosis uitbundigheid. Niet zo verwonderlijk dan ook dat de Roemenen en hun aanhang het zo goed doen op plekken als Ibiza waar diezelfde 'underground vibe' prima samengaat met neptieten en een likje glamour. 

Maar wat is nou toch die aantrekkingskracht van de Roemeense sound? Door sommigen wordt deze namelijk als oersaai bestempeld en anderen kunnen er 's nachts voor wakker gemaakt worden. Naar mijn idee is het zo dat artiesten altijd een stuk van hun eigen cultuur overbrengen wanneer zij hun kunsten overdragen, of dit nou gaat om muziek, beeldende kunst, boeken e.d. maakt daarbij niet uit. De 'no nonsense' houding van de Roemenen die gepaard gaat met een frisse en relaxte kijk op zaken is duidelijk terug te horen in de muziek die zij maken en draaien. Daarnaast zijn de Roemenen vooral gericht op hun creatieve uitingen en laten ze gelikte PR stunts achterwege. Zo zal je geen Youtube series tegenkomen, of met Facebook praktijken om de oren worden gesmeten (Dan Andrei weigert zelfs een fanpage aan te maken), interviews worden ook bijna niet gedaan en de site/blog van een [a:rpia:r] (Raresh, Pedro & Rhadoo en hun label) is op z'n zachtst gezegd vaag te noemen. Daarbij draaien de Roemeense artiesten veelal tracks die je niet iedere week in elke schuur waar maar een feest gehouden wordt te horen zijn en weten ze hun eigen 'hits' hiermee te creëren. Tijdens clubavonden weten zij ook altijd een sfeer met de muziek te creëren, zodat het lijkt alsof je op een goed thuisfeestje met alleen maar relaxte mensen bent.   

De hele Roemenië hype vindt haar grondslag in 2005 toen 'toen nog broekie' Raresh de hele zomer geboekt werd om te openen op alle Sunrise events aan de Zwarte Zee en voor artiesten als Richie Hawtin, Steve Bug, Tobi Neumann en Josh Wink stond. Maar pas toen hij een jaar later in Bukarest opende voor Villalobos was het hek van de dam. Villalobos nam Raresh onder zijn hoede en ook [a:rpia:r] en de rest va de Roemeense scene kwamen steeds meer onder de aandacht. In de zomer van 2007 stonden Raresh, Rhadoo en Pedro als vaste figuren op de beruchte Circoloco feesten in de DC10 op Ibiza. Deze gigs leverde hen uiteraard de nodige aandacht op. En tegenwoordig staat Raresh het hele Ibiza seizoen op één van de meest populaire feesten van het eiland, 'Party Animals' van Cocoon frontman Sven Väth in Amnesia. Hier staat hij samen met Villalobos in de booth van het terras. Voor iedereen die hier nooit is geweest en fan is van beide heren moet dit als 'feest prioriteit' bovenaan je lijstje komen te staan. 

In Nederland is het altijd weer een traktatie als de bekende en onbekende Roemenen langskomen. Niet alleen omdat zij die speciale sfeer mee weten te brengen, maar ook omdat het niet heel vaak gebeurt. Gelukkig dat feesten als Static, Voltt en vooral Vrijbuiters de Roemenen altijd een warm hart hebben toegedragen en de bekendere clubs in Amsterdam ook niet vies zijn van de relaxte en ongedwongen Roemeense sferen. 

Door: Antje Klaster